Cousas de Galiza

Wednesday, December 21, 2005

aqui outra vez

Despois de tres longos meses de estudo no instituto das Cruces volvemos a publicar algo para desearlle a todos un bo nadal e prospero ano novo, e haber se a partir de aora os estudos son menos duros haber. bueno aora marchamos outra vez de vacacións pero so por duas semanas bikos para todos.

Wednesday, July 06, 2005

xa estamos de vacacions

ola xikos esperamos que vos acordedes de nos algo, bikos para todos e pasalo ben.

Wednesday, June 15, 2005

Vila de Cruces



Esta é unha foto da nosa vila. Grazas por visitarnos.

Friday, June 10, 2005

Presentación

Xa estades vendo o noso blog. non é o mellor do mundo pero é o que hai.
Podedesnos dar suxerencias sobre el ou o que queirades. Aquí atoparedes cousas de literatura, temas de actualidade, entre outras moitas cousas. esperamos que nos fagades caso e nos deades a vosa opinión. Saudos e moitos bicos, esperamos por vos.

Friday, June 03, 2005

ABRE OS OLLOS

Isto ben de va-ca.org

É um facto mil vezes comprovado que em Galiza levantas umha pedra e sai um filólogo, seja profissional ou amador. Esta caste quase-sacerdotal (mas com raros fregueses) dedicou os trabalhos e os dias a inventar, promover e cultivar cousas tais como o galego popular, o galego culto, o neo-chapurrado, os máximos, os mínimos, o maximin, o galego histórico, o agalês, o galego-português, o português da Galiza, o ilgarraga, o raggamuffin e tantas outras variantes capazes de suscitar tanto entusiasmo entre os seus promotores como receio entre os seus detractores e apatia entre a populaçom em geral. As orelheiras academicistas nom lhes permitiram aos nossos lingüistas reflectir sobre umha curiosa intuiçom filológica popular, inexplicavelmente ignorada nos departamentos (nom nos corredores) universitários: falamos, com efeito, do galego cerrado.- Dicen que es muy listo/a, pero habla un gallego tan cerrado… No se le entiende ni papa.Na nossa vida diária ouvimos constantemente esta frase, que nos lembra um conhecido desenho de Castelao, o grande humorista ánti-colonial. E é que o conceito de “galego cerrado”, de enorme vitalidade entre nós, constitui a síntese perfeita do psicolonialismo ou colonialismo mental: o espanhol considerado como medida de todas as cousas. Falar à moda espanhola é falar normal, falar à galega é falar cerrado.Assim, todos e todas concordamos em que Evaristo Currás fala um galego mais cerrado do que Paula Vázquez (que nom fala cerrado em absoluto); isto significa que, de facto, temos interiorizado um grave complexo colonial que somente pode ser extirpado mediante o método de Diógenes: se che chamam cam (cinos, em grego) reivindica o cinismo. A partir desta convicçom, a Via Ánti-Colonial Activa, vanguarda nacional retranqueira, asume e promove o hermetismo lingüístico, que se realiza no dia-a-dia mediante umha ortofonia plural (o galego cerrado) e umha ortografia também plural (a luso-reintegracionista). Só mediante a efectiva inserçom de Galiza na Lusofonia e o abandono da logo-dependência a respeito do espanhol, poderemos descolonizar-nos. Daí afirmarmos que galego reintegrado é galego cerrado: cerrado ao espanhol, off course, mas aberto ao mundo. A reintegraçom do galego no sistema lingüístico que lhe é próprio reivindicamo-la, como corresponde à VA-CA., com um mote bóvido: galego, volta ao rego.A Via Ánti-Colonial Activa tenciona desenvolver acções específicas para reivindicar o galego cerrado como galego correcto e universal, fazendo esta reivindicaçom compatível com o maior carinho e respeito cara aos/às neo-falantes, futuro do nosso idioma, que tenhem direito a se incorporar a umha língua autêntica e viva. FALA-ME CERRADO!!!

Wednesday, June 01, 2005

Versos de Manuel María


Ollada a Terra Chá dende as alturas
é semellante a un mar en calma

Versos de Manuel Pereira Varcárcel


hai dias
devorados pola noite
fatigados de dor.

Friday, May 13, 2005

Lorenzo Varela

EMIGRANTES

Centos, miles de galegos
foron a buscar o pan,
fóra, lonxe de Galicia,
que perto xa non o hai;
que toda a fariña nosa
non se sabe para quen vai.
Centos, miles de galegos
empuxados a emigrar,
hoxe viven coas galiñas
porque outra casa non hai
en París, Xenebra, Hamburgo,
en ningunha capital.
Nun galiñeiro de Europa,
Galicia, tes o teu Lar.
¡Poñamos un galiñeiro
na bandeira de Breogán!
Son boa xente as galiñas,
mellor que moitos irmáns:
súa merda é menos merdas
e vos poñedes a pensar.
E sendo veciños delas
poderannos crecer ás.
Tataranetos de condes
¿saberán tatarear
sobor dun pau europeo
os fillos de Breogán?
¿Saberán cacarearestes galegos de hoxe,
botados por seus irmáns
os banqueiros e almirantes,
os xuíces e os capitáns?
¡A Patria éche un galiñeiro,
en terra allea, pra máis!
¡E mellor que ser galego
ser porco, cabalo ou can!
Nun galiñeiro de Europa
Galicia, tes o teu Lar.
¡Poñamos un galiñeiro
na bandeira de Breogán!
E cada Casa Ilustre
de Galicia, de hoxe en máis,
poña merda de galiña
no seu brasón galiñán.
Mais ouvide ben o galo,
señoritos galiñáns:
un día ou outro, moi cedo,
¡outro galo cantará!